Earthblog

SEVGİLİ GENÇLER.

Herşeyden önce sizleri burdan selamlıyor, en derin Karaçayırlılık bağıyla öpüyorum.
Sizler kültürler, ozanlar, şehitler diyari Sivas’ın Karaçayır köylülerisiniz. Biliyorum, çoğunluğunuz Sivas dışında yada yurt dışında doğup büyüdünüz ama nüfus kağıtlarınızın köy kısmında Karaçayır yazdığına eminim.

Daha önceki yazılarımda da belirtmiştim, eğerki siyasal ve ekonomik şartlar el verseydi hiç birimiz o topraklardan kopabilirmiydik. En azından Sivas’ta yaşar köyümüze yakın olurduk. Dedeleriniz, Babalarınız, sizlerin güvenliği ve iyi bir eğitim veya yaşam standardı için Sivas’tan koptular böylece köylerinden de.

Şimdi çoğunuzun gülümsediğini görüyorum. Ama sizi suçlayamıyorum. Benim çocukluğumda köyümüz merkez köylerinin içinde nüfusu en kalabalık olanıydı. Şehre yakın olduğundan ulaşım kolay olurdu.

Köyümüzde PTT, Jandarma Karakolu, İlk ögretim okulu bildiğim kadarıyla sağlık hizmeti için küçük bir sağlık ocağı bile vardı. İnanmayacaksınız belki ama köyümüzün ormanına piknik için turistler gelirdi.

Ya şimdi... Üç beş hanede, beş on ihtiyar.

Sizler en çağdaş (BİZE GÖRE) bir dönemde yaşıyorsunuz. Eğitim ve iletişimin en uç noktasına gelinmiş bir dönemde.

Çevrenize bir bakın ne olur. Hangi yöne başınızı çevirseniz bir köy derneği, hangi tv kanalını açsanız (BÖLGESEL KANALLAR TR GENELİNDE) falanca köyün festivali, filanca köyün eğlencesini görüyorsunuz. Bütün bunlar size birşey ifade etmiyor mu. Bunlar neden kaynaklanıyor biliyormusunuz, SAHİPLENME VE BİRLİK BERABERLİK duygusundan. (ZATEN BİZLER NE ÇEKTİYSEK BİRLİK OLMADIĞIMIZDAN)

Şimdi hepiniz çok gençsiniz. Özlem duygularınız daha kabarık değil. İnanin ben yaşım 45’e dayandı yıllarca ayrı kaldığım, 15 yıldır görmediğim köyümün hasretiyle yanıyorum. Olsam şimdi, ayakkabılarımı çıkartıp o tozlu, küllü, çamurlu yollarında koşar, çocuklar gibi oynardım.

Bakın hemen önünde oturduğunuz bir teknolojik cihaz var. Basın düğmeye dünyanın öbür ucuna gidiyorsunuz değil mi? Ama neden merak etmiyorsunuz köyüm köylüm nedir kimdir? Yoksa vaktiniz mi yok?

Lütfen gençler bizleri biraz dikkate alın. Sizlerin annaları babaları yaşıtlarından kopuk, uzak yaşadılar. Onların (BİZLERİN) böyle bir iletişim kurma imkanları yoktu. Fakat sizlerin var. Yıkın bu ayrılık duvarlarını. Birleştirin zincirlerin kopuk parçalarını. Görün bakın gelecek o zaman sizin için daha mutlu olacak (YENİ ÇEVRE, YENİ ARKADAŞLIKLAR, YENİ DOSTLAR, YENİ SEVGİLER).

Yaşadığımız yerler bize mi kalacak. Bizim bir köyümüz olmalı, dimdik çağdaş ve nüfuslu. Bu sebepten dolayı burada size sunulan bu imkanı neden değerlendirmiyorsunuz .Bir site açılmış, sayfalar düzenlenmiş, herkes birbirine birşeyler soruyor ögreniyor, tanışıyor. Sizler nerdesiniz gençler. Sizin için açılan Köy Cafe´si bomboş. Çok üzücü değil mi?

Hadi bi gayret. Buradan ailenize bahsedin onların yaşıtlarıyla görüşüp tanışmasını sağlayın. Sizlerde yaşıtlarınızla diyalog kurup birbirinizi tanıyın. Tanışmaktan zarar çıkmaz. Bir arkadaş edinir yeni bir şey ögrenirsiniz.. Çevreniz genişler..

Daha önce, ilerde yapacağımız etkinlikler olacak demiştim. Bütün bunlar sizin için, biz zaten yolu yarıladık gibime geliyor. Köyünüzün, köylünüzün asimile olmasına izin vermeyeceğinize eminim. Sizler Karaçayır’lısınız. Sivas’ın en aydınlık köylüsü. Köyünüze köylünüze sahip çıkın. Her sey sizin için. Gözlerinizden öpüyorum. SELAMLAR

Köylünüz (YADİGAR KOCA)

bu konu ile ilgili yorumları okumak için tıklayınız...